Meten is weten

We hebben een mediabad gekregen bij OMD, een van de betere media-agentschappen. Zij zorgen dat de hersenspinsels van de creatieven op de goeie momenten door de juiste mensen gezien worden. Om dat te garanderen meten die gasten nogal wat af. Aan de hand van GRP’s en andere afkortingen kunnen ze je perfect vertellen hoeveel mensen je campagne zal bereiken.

Heb je een product voor homoseksuele anders gepigmenteerde konijnen zonder tanden? Ze onderzoeken en weten uiteindelijk perfect waar en wanneer je deze kleine keutelaars best aanspreekt. Knap is dat.

Alleen, één “flaw in the system” er wordt enkel geteld hoeveel impressies de kijker/klant ondergaat, niet wat de impact van de impressie is. Dus iemand die een kwartier op je print ad blijft turen en iemand die er losjes voorbij bladert, tellen allebei als één impressie. Dus euhm… wat heb je dan aan die cijfers?

Als je enkel wil gezien worden, dan heeft het nut, maar als je een boodschap hebt en je wil weten of hij aankomt, heb je weinig tot niks aan al dat gecijfer.

In het kader van “meten is weten” nog even Steve jobs over onderzoeksbureaus.

“We do no market research. We don’t hire consultants. The only consultants I’ve ever hired in my 10 years is one firm to analyze Gateway’s retail strategy so I would not make some of the same mistakes they made [when launching Apple's retail stores]. But we never hire consultants, per se. We just want to make great products.”

En als afsluiter nog Malcolm Gladwell over productonderzoek naar “The best spaghettis” of het verschil tussen meten en meten.
Zeer interessant en onderhoudend, net als de man z’n boeken.